Kur Shtetet e Bashkuara nisën të godasin Iranin me raketa “Tomahawk” në fund të muajit të kaluar, shumë nga aleatët e presidentit Donald Trump shpresonin për një operacion të shpejtë dhe të kufizuar.
Ata e krahasuan këtë ndërhyrje me sulmin e vitit të kaluar ndaj objekteve bërthamore iraniane apo me rrëzimin e diktatorit venezuelian Nicolas Maduro në janar. Edhe pse kishin dyshime, ata ndiheshin të qetësuar nga fakti se objektivat fleksibël të Trumpit i jepnin mundësi të shpallte fitore në çdo moment.
Megjithatë, më shumë se dy javë pas nisjes së fushatës ushtarake, disa prej këtyre aleatëve besojnë se presidenti nuk e kontrollon më mënyrën dhe kohën se si mund të përfundojë konflikti.
Shqetësimi kryesor lidhet me sulmet e Iranit ndaj anijeve cisternë të naftës në Ngushticën e Hormuzit, të cilat kanë tronditur tregjet globale dhe rrezikojnë një krizë më të gjerë ekonomike. Sipas burimeve pranë Shtëpisë së Bardhë, kjo situatë mund ta detyrojë SHBA-në të përshkallëzojë konfliktin, madje edhe duke dërguar trupa tokësore.
“Ne e goditëm fort Iranin në terren, por në një masë të madhe ata i kanë kartat tani,” tha një burim pranë administratës. “Ata vendosin sa do të zgjasë përfshirja jonë dhe nëse do të detyrohemi të dërgojmë trupa në terren.”
Një tjetër zyrtar shtoi se “kushtet kanë ndryshuar” dhe se opsionet për të dalë nga konflikti po ngushtohen, pasi Irani po përdor taktika asimetrike.
Kjo dinamikë po rrit shqetësimin mes aleatëve të linjës “America First”, të cilët druhen se Trump mund të përfundojë në një luftë të gjatë në Lindjen e Mesme. pikërisht atë që ai ka kundërshtuar prej kohësh.
Ndërkohë, ndikimi ekonomik po bëhet gjithnjë e më i dukshëm. Çmimi i naftës është rritur nga më pak se 70 dollarë për fuçi në rreth 100 dollarë, ndërsa çmimi mesatar i benzinës në SHBA ka arritur në 3.70 dollarë për gallon, rreth 25% më shumë se një muaj më parë.
Pavarësisht shqetësimeve, zyrtarët e Shtëpisë së Bardhë insistojnë se operacioni është një sukses i madh. Sipas tyre, sulmet me raketa balistike nga Irani janë ulur me 90%, ndërsa sulmet me dronë me 95%.
Administrata thekson se operacioni do të vazhdojë derisa presidenti të vlerësojë se objektivat janë arritur dhe se çdo ndërprerje në furnizimin me energji është e përkohshme.
Vendosja e forcave shtesë amerikane në rajon, përfshirë anijen amfibe USS Tripoli me rreth 2,000 marinsa, ka shtuar spekulimet për një ndërhyrje të mundshme tokësore.
Megjithatë, disa nga aleatët më të zëshëm të Trumpit paralajmërojnë kundër këtij skenari, duke argumentuar se ekzistojnë ende mënyra të tjera për të ushtruar presion ndaj Iranit pa dërguar trupa në terren.
Strategjia e Teheranit është fokusuar te Ngushtica e Hormuzit, një nga korridoret më të rëndësishme energjetike në botë, ku kalon rreth një e pesta e furnizimit global me naftë. Duke qenë se forcat e tij konvencionale janë goditur rëndë, Irani po synon të godasë transportin detar ndërkombëtar.
Disa analistë besojnë se vrasja e liderit suprem Ali Khamenei dhe komandantëve të lartë mund ta ketë bërë edhe më të vështirë tërheqjen e regjimit, pasi pasardhësi i tij, Mojtaba Khamenei, shihet si më radikal.
Burime pranë administratës theksojnë se dërgimi i trupave tokësore nuk është instinkti i Trumpit dhe paralajmërojnë se një vendim i tillë mund të dëmtojë rëndë mbështetjen e tij politike.
Aktualisht, niveli i miratimit për Trump është rreth 40%, në rënie nga mbi 50% në fillim të mandatit. Një përshkallëzim i konfliktit mund ta ulë atë edhe më tej, duke e afruar me nivelet që kishte Richard Nixon gjatë skandalit Watergate.
Marrë me shkurtime nga Politico.com