Lord Lucan u shpall fajtor për vrasjen e Sandra Rivett më 19 qershor 1975 – por në atë kohë ai ishte zhdukur prej muajsh. Gruaja e tij u intervistua nga BBC në vitin 1980.
Çështja e Lord Lucan është një nga historitë më të çuditshme dhe tronditëse kriminale në Britani. Në pamje të parë, duket se zinxhiri i ngjarjeve është i qartë.
Gjatë natës së 7 nëntorit 1974, aristokrati britanik Lord Lucan dyshohet se u fsheh në errësirë në kuzhinën e bodrumit të shtëpisë së tij në Belgravia, Londër. Ai mendohet se kishte planifikuar të vriste gruan e tij të ndarë, por në vend të saj vrau me goditje të rënda dadon 29-vjeçare të fëmijëve të tyre, Sandra Rivett, në një rast ngatërrimi identiteti. Më pas ai sulmoi edhe Lady Lucan.
Ajo arriti të shpëtonte dhe të kërkonte ndihmë. Ndërkohë, Lord Lucan u arratis dhe shumë besuan se ai kishte përfunduar në det pranë Newhaven dhe ishte mbytur. Ai nuk është gjetur kurrë, edhe pse ndër vite janë raportuar pretendime se është parë në vende të ndryshme të botës, në çdo kontinent përveç Antarktidës.
Sipas provave dhe faktit që konti u arratis, çështja dukej shumë e rëndë ndaj tij. Më 19 qershor 1975, gjatë hetimit për vdekjen e Rivett, një gjykatë hetimore mori vetëm 31 minuta për ta shpallur Lord Lucan fajtor për vrasje.
Por, kur shqyrtohen më thellë detajet, shfaqen më shumë pyetje sesa përgjigje.
Pse një person që thuhej se kishte frikë nga gjaku do të zgjidhte një mënyrë kaq brutale dhe të dhunshme? Si mund ta kishte ngatërruar Rivett me gruan e tij gjatë një sulmi të zgjatur? Dhe pse Lady Lucan priti kaq gjatë para se të shkonte në një lokal aty pranë duke bërtitur: “Ai ka vrarë dadon, më ndihmoni”?
Këto pikëpyetje e kanë kthyer çështjen në një nga misteret më të mëdha kriminale të pazgjidhura në historinë britanike.
Një teori: Lord Lucan u vra dhe iu dha për t’u ngrënë luanëve në një kopsht privat
Sipas historianit Alex von Tunzelmann, prezantues i podcast-it The Lucan Obsession, versionet e Lord dhe Lady Lucan për atë natë janë “të dyshimta”.
“Duket sikur në qendër të kësaj historie nuk ka pothuajse asgjë të fortë ku mund të mbështetesh, dhe kjo i lë shumë hapësirë teorive të njerëzve. Është një nga ato mistere që mbeten të pazgjidhura dhe ndoshta të pazgjidhshme”, tha ai.
Rasti tregon gjithashtu shumë për marrëdhënien e shoqërisë britanike me klasën dhe aristokracinë.
Richard John Bingham, konti i shtatë i Lucan-it, u martua me Veronica, ish-modele dhe sekretare, në vitin 1963. Ai ishte shkolluar në Eton dhe njihej si bixhozxhi profesionist. Pavarësisht nofkës së tij “Lucky” (Me fat), ai kishte krijuar borxhe të mëdha dhe po përballej me falimentim në kohën e vrasjes.
Pas zhdukjes së tij, u ngritën dyshime se miqtë e tij të pasur mund ta kishin ndihmuar. Ata njiheshin si “Clermont Set”, sipas kazinosë që frekuentonin në Berkeley Square.
Një nga teoritë më ekstreme për fatin e Lucan pretendonte se ai kishte vrarë veten dhe kishte kërkuar që trupi i tij t’u jepej luanëve në kopshtin privat zoologjik të mikut të tij John Aspinall.
Një martesë që përfundoi në tragjedi
Fascinimi publik me këtë çështje vazhdon për shkak të shumë paqartësive.
“Faktet janë mjaftueshëm të forta për të krijuar një histori, por lënë hapësira të mëdha dyshimi”, thotë historiania Rosemary Hill.
Sipas Von Tunzelmann, nëse çështja do të gjykohej sot, vendimi “nuk do të ishte domosdoshmërisht i sigurt”.
Një arsye pse rasti tërhoqi kaq shumë vëmendje ishte se ai zbuloi një martesë që kishte shkuar tmerrësisht keq.
“Kjo ishte një marrëdhënie jashtëzakonisht problematike. Ishte një situatë shumë e rrëmujshme, çfarëdo që të kishte ndodhur mes tyre”, tha Von Tunzelmann.
Çifti ishte ndarë në janar 1973 dhe Lord Lucan ishte larguar nga shtëpia familjare. Ai kishte zhvilluar një betejë të ashpër, por të pasuksesshme, për kujdestarinë e tre fëmijëve të tyre. Bashkë me problemet financiare, kjo u pa si një motiv i mundshëm për vrasjen.
Megjithatë, ekzistonte edhe një anë tjetër e historisë.
Veronica kishte vuajtur nga probleme të shëndetit mendor gjatë jetës së saj dhe disa vite pas zhdukjes së bashkëshortit, fëmijët iu hoqën nga kujdestaria.
“Burri im është ende gjallë dhe nuk kam arsye të besoj ndryshe, pasi trupi i tij nuk është gjetur”, tha Lady Lucan për programin Newsnight të BBC në vitin 1980.
Duke folur për ngjarjet e nëntorit 1974, ajo tha: “Për mua ishte thjesht një incident i shkurtër që e kam harruar. Jam rikuperuar prej tij. Ishte thjesht një çështje martesore.”
Ajo mbeti e ndarë nga fëmijët e saj deri në vdekjen e saj në vitin 2017.
Misteri i zhdukjes
Dyshimet për atë që ndodhi natën e vrasjes u shoqëruan edhe me teori për fatin e Lucan pas arratisjes.
Pamja e fundit e konfirmuar e tij ishte mëngjesin pas ngjarjes, në shtëpinë e miqve të tij në Sussex. Atje ai shkroi letra ku këmbëngulte për pafajësinë e tij, duke e përshkruar natën si “një natë traumatike me një përkim të pabesueshëm”.
Në letra ai pretendonte se kishte kaluar rastësisht pranë shtëpisë së tij të vjetër dhe kishte parë një sulmues brenda, ndaj kishte hyrë për të ndihmuar gruan.
Duke besuar se Lady Lucan do ta akuzonte atë, ai tha se kishte vendosur të “zhdukej për pak kohë”.
Makina Ford Corsair që ai kishte marrë hua u gjet e braktisur në Newhaven tri ditë më vonë. Në sedilje u gjet gjak që përputhej me atë të Sandra Rivett dhe Lady Lucan, ndërsa në bagazh u gjet një tub plumbi i ngjashëm me armën e vrasjes.
A e mbrojtën miqtë e tij të pasur?
Disa besuan se rrethi i miqve të pasur të Lucan-it e kishte ndihmuar të shpëtonte.
Një hetues i policisë së Sussex-it tha për BBC: “Mendoj se dikush tjetër e solli makinën këtu dhe e la. Besoj se ishte një gjurmë e rreme.”
Me kalimin e viteve u krijua ideja se “Clermont Set” kishte mbrojtur Lord Lucan, duke krijuar imazhin e një rrethi të mbyllur me lidhje të forta.
John Aspinall e forcoi këtë perceptim duke thënë në një intervistë për BBC në vitin 1994 se “do të kishte bërë atë që Lucan i kërkonte” dhe se nëse ai do të kërkonte strehim, “do ta kishte marrë”.
Sipas disa teorive, Lucan mund të ketë jetuar për vite jashtë Britanisë, i ndihmuar nga miqtë e tij.
Por në qendër të gjithë këtij misteri, shpesh e harruar mes teorive dhe historive për aristokratin e zhdukur, mbetet viktima: Sandra Rivett.
“Ajo është privuar plotësisht nga zëri në këtë histori”, thotë Von Tunzelmann.
“Shpesh përmendet vetëm si dadoja. Njerëzit fokusohen te martesa aristokratike e shkatërruar, por shumë pak flasin për Sandrën dhe atë që ajo mund të kishte thënë. Ne nuk e kemi fare anën e saj të historisë.”